Bij het mixen van hihats is het van belang te weten dat dit onderdeel van je drumstel best wel richtingsgevoelig is. Hetzelfde geldt voor de ridebell. De positionering van deze instrumenten in het stereobeeld ligt niet in het centrum maar meer zijdelingse. Dus aan de linker als aan de rechterkant in een verhouding van ongeveer zestig tot veertig procent en veertig tot zestig procent.

Ga je boven deze waarden zitten met de plaatsing van deze instrumenten dan creëer je het beeld dat deze te prominent aanwezig zijn in het muzikaal beeld. Het zijn deze klanken die ervoor zorgen dat een drumstel een wat levendige karakter in zijn geheel meekrijgt. Ze maken namelijk het matte gedeelte van de klank goed.

Qua volume delen de hihat en de ridebell dezelfde instellingen. Natuurlijk is dit deels ook afhankelijk van je eigen persoonlijk voorkeur.

Hoge volumes

Ga je te hoge volumes inbrengen in het geheel voor bijvoorbeeld de hihat dan creëer je hiermee het effect dat deze overheerst en daarmee de frequenties in het hoog gaat aantasten. Hierdoor raak je de ideale verhouding tussen links en recht kwijt.

Aan de andere kant, indien het niet mogelijk is dat je het volume van de hihat niet kunt verlagen dan kun je een gelijke verdeling teweeg brengen door in het andere kanaal een instrument in te brengen dat ook over hogere frequenties beschikt. Je kunt dan bijvoorbeeld denken aan strings of blazers. Door dit op deze manier op te lossen vul je dus de ruimte in waar er een gebrek was aan hogere frequenties en zo creëer je als eindresultaat een evenwichtig muzikaal beeld.

Tempo-delay

Een andere mogelijkheid is gebruik te maken van een tempo-delay voor de hihat. Het deel van de hihat dat onderhevig is aan de invloeden van de tempo-delay zal dan tevoorschijn komen in het tegenovergestelde kanaal waardoor je ook weer het gemis aan hoge frequenties opvult.

Bekkens

Bij het mixen van je bekkens kun je aan een plaatsing binnen het stereobeeld denken aan een verhouding van zeventig tot dertig procent en tachtig tot twintig procent. Om in dit geval een sound te creëren zodat de bekkens minder op de voorgrond aanwezig zijn en dus niet over teveel hoge frequenties beschikken is het dus een optie om deze hogere frequenties wat te drukken. Door op deze manier te werk te gaan hoef je soms ook geen gebruik te maken van toegevoegde galm aan het geheel.

Houd ook rekening met het feit dat een bekken relatief over een langere decay of uitsterftijd beschikt. Deze langere uitsterftijd kan dan in aanvaring komen met de vocalen of een solostuk. Deze onderdelen bezitten namelijk ook over hoge frequenties.

Een oplossing hiervoor is dat je wat gaat sleutelen aan het volume indien je gebruik maakt van een sample of synthetische sound. In het andere geval, indien er sprake is van een akoestisch geproduceerd geluid dan kun je de hulp inroepen van de fader. Of je kunt ook de filter in het plaatje introduceren maar dan precies op het moment dat deze eigenschap zich voordoet, in realtime dus en daarbij gebruik je dan de HF-instelling.

Tomtoms

Bij het gebruik van de tomtoms is de opstelling wat anders. De tomtoms zal je meestal gebruiken om een bepaald effect in het muziekstuk te introduceren, bijvoorbeeld een break. Dat je echt constant een solopartij met de tomtoms gaat uitbrengen zal niet vaak voorkomen. Daarom is plaatsing in een opstelling dat van rechts naar links loopt of andersom de normale opzet. Deze opstelling kun je eigenlijk afleiden van het panorama dat je creëert.

Waar je op dient te letten is dat er bij zo’n break niet opeens het hele stereobeeld in beslag wordt genomen door zo’n partij. Dit zal niet natuurlijk klinken en neemt ook het luisterplezier weg. Om dit te voorkomen kun je het beste gebruik maken van EQ of effecten. Door de juiste dosering zoals HF en een aansluitende galm te kiezen kun je creëren dat de toms qua aanwezigheid meer naar de achtergrond treden waardoor het nadelig effect wordt gedrukt.

Ook dien je op het feit bedacht te zijn dat er geen inmenging ontstaat met de snaardrum. De klank van de tomtoms, dat van eigenschap hol klinkt, kan er namelijk voor zorgen dat daardoor de snaardrum wordt verdreven. Wat volume betreft dienen deze dus niet al teveel van elkaar af te wijken.

Plaatsing drumonderdelen en stereobeeld

Bij het gebruik maken van drumgeluiden en dan maakt dit niet uit of dat akoestisch dan wel via samples of synthetisch gebeurt is het van belang dat het beeld dat door hoge frequenties wordt gecreëerd, het stereobeeld in gelijke verhoudingen beslaan. Heb je bijvoorbeeld een hihat dan plaats je daartegenover een tamboerijn.

Wanneer het erop aankomt dat je galm in het geheel gaat introduceren dan kun je los van de basdrum een zelfde galm gebruiken. Een andere optie is dat de tomtoms en de snaardrum elk door een eigen galm worden bewerkt.

Heb je dit allemaal voor mekaar en je bent er tevreden met het resultaat dan kun je dit geheel toewijzen aan een subgroep. Eventueel als de mogelijkheid zich voordoet dat er insertiepunten aanwezig zijn, zou je binnen de subgroep ook nog gebruik kunnen maken van randapparatuur zoals een equalizer of een compressor.

Je drumstel bestaat uit diverse onderdelen, zoals hihats, tomtoms en bekkens. Elk van deze onderdelen beschikken over een bepaald klankkarakteristiek. Nu is het niet zo dat wanneer jij deze onderdelen gaat inbrengen in een mix je simpelweg wat microfoons plaatst en klaar is kees. Elk onderdeel dien je op een bepaalde manier in het stereobeeld te plaatsen zodat er daardoor een evenwichtig geheel met overige instrumenten ontstaat.