Elektronische muziekinstrumenten algemeen

Er is een groot verschil tussen wat betreft het produceren van geluid bij elektronische en akoestische muziekinstrumenten. Vergeleken met akoestische instrumenten geschiedt de klankopwekking bij elektronische muziekinstrumenten middels elektronische schakelingen. Bij akoestische instrumenten geschiedt de klankopwekking op een natuurlijke wijze. Elektronica komt in dat gedeelte niet voor.

Vanwege het feit dat elektronische muziekinstrumenten gebruik maken van elektronische componenten zijn deze in staat klanken te produceren die op een natuurlijke wijze voor onmogelijk worden gehouden.

De wijze van hoe deze elektronische schakelingen met elkaar verbonden zijn maakt het dat fabrikanten in staat zijn een eigen karakter aan hun instrumenten mee te geven.

De grote strijd die elektronische muziekinstrumenten onderling voeren is dat deze als beste in staat zijn de klanken van akoestische muziekinstrumenten zo authentiek mogelijk te weergeven. Helaas is dit een moeilijk proces. Toch dient er toegegeven te worden dat diverse fabrikanten in de praktijk de realiteit steeds dichter benaderen.

Analoge synthesizers

Als een elektronisch muziekinstrument een klank voortbrengt dan is ook deze klank uit een aantal componenten opgebouwd net zoals elk ander natuurlijke klank.

De componenten die je kunt onderscheiden zijn toonhoogte, timbre en volume. Wanneer je een analoge synthesizer in het proces gaat gebruiken om een klank te produceren dan zijn de elektronische componenten die hiervoor verantwoordelijk zijn als volgt te onderscheiden.

Je hebt de VCO. Dit onderdeel zorgt ervoor dat je de toonhoogte kunt bepalen. VCO staat voor Voltage Controlled Oscillator.

Dan heb je de VCF. Dit onderdeel zorgt ervoor dat het timbre wordt bepaald. VCF staat voor Voltage Controlled Filter.

En als laatst heb je de VCA. Dit component zorgt er voor dat het volume wordt beïnvloedt. VCA staat voor Voltage Controlled Amplifier.

Door deze componenten in combinatie te gebruiken, waarbij het inregelen geschiedt middels stuurspanningen worden de uiteindelijke klanken geproduceerd.

Temperatuurwisselingen

Analoge synthesizers hebben echter vaak een klein nadeel. De elektronische componenten van analoge synthesizers zijn namelijk zeer gevoelig voor temperatuurwisselingen. Hierdoor loop je het risico dat het apparaat ontstemd kan raken. Dit nadeel zorgt er aan de andere kant weer voor dat het toch weer een bepaald karakter aan de klank meegeeft.

Desondanks zijn fabrikanten naar oplossingen gaan zoeken in de vorm van digitale technieken om dit in synthesizers toe te passen.

Digitale synthesizers

Bij digitale synthesizers worden de golfvormen niet opgewekt middels stuurspanningen. In dit geval worden de klanken opgewekt middels binaire codes die maar een bepaalde status kunnen aannemen. Het maar kunnen aannemen van een bepaalde status zorgt ervoor dat afwijkingen worden geminimaliseerd. Digitale synthesizers zijn standaard ook altijd voorzien van MIDI.

Your ads will be inserted here by

Easy AdSense Pro.

Please go to the plugin admin page to
Paste your ad code OR
Suppress this ad slot OR
Suppress Placement Boxes.

Analoge synthesizers kun je ook binnen een MIDI-setup gebruiken. Het analoge apparaat dient dan voorzien te zijn van een MIDI-to-CV interface dat dus de MIDI-boodschappen omzet. Wat er in dit geval gebeurt is dat MIDI-data wordt omgezet in stuurspanning waardoor de analoge synthesizer hierop kan reageren.

PCM-synthese

Een veel gebruikte digitale manier van klankopwekking is PCM-synthese. PCM staat voor Pulse Code Modulation. De techniek legt een sample vast op basis van puls modulatie. Een sample kun je beschouwen als een geluidsfragment. Het aantal bits dat er in deze techniek wordt gebruikt is 16-bits. Dit kun je een beetje zien als het minimale aantal bits dat nodig is om een klank te produceren dat voldoende dynamiek bezit.
Een PCM-synthesizer bevat een ROM-geheugen waarin een aantal typische vaak voorkomende klanken in de vorm van samples zijn opgeslagen. ROM staat voor Read Only Memory wat inhoudt dat je de klanken daaruit alleen kunt lezen. Je kunt de klanken wel bewerken, maar dus niet in het ROM-geheugen opslaan. Als je dat wilt dan dien je de klank op te slaan in het RAM-geheugen. Wat staat voor Random Access Memory.

De bewerkingen die je middels PCM-synthese op de klanken kunt uitoefenen varieert per apparaat. Het kan bestaan uit het simpel toevoegen van een effect of filter tot zeer complexe modulatie technieken. PCM-synthese kun je omschrijven als een techniek waarbij er gebruik wordt gemaakt van de combinatie samples en synthesetechnieken.

FM-synthese

FM-synthese is bekend geworden met de introductie van de Yamaha DX-7 synthesizer in de jaren tachtig. Het principe van deze techniek is gebaseerd op modulatie van geluidsgolven. Wat er simpelweg gebeurt is dat de frequentie van een geluidsgolf wordt gemoduleerd door een andere geluidsgolf. Het klankresultaat is metallisch van karakter.
Met FM-synthese zijn de mogelijkheden bijna oneindig en kun je er bijna allerlei klanken mee nabootsen. FM staat voor Frequency Modulation. En de modulatie zorgt er dus voor dat er simpele tot zeer complexe boventonen ontstaan.

Ook bij analoge systemen heb je een soortgelijke techniek alleen is het arsenaal qua klanken veel beperkter dan bij FM-synthese. Er zijn tegenwoordig ook veel software varianten te vinden die FM-synthese nabootsen.

Opnemen elektronische toetsinstrumenten

Elektronische toetsinstrumenten kunnen vaak makkelijker opgenomen worden dan de akoestische soortverwanten. Het voordeel van digitale klankbronnen is dat deze makkelijk aan te passen zijn aan de opnamesituatie en dit bespaart heel wat tijd. Ook ben je er niet van afhankelijk dat de ingespeelde stukken direct in een keer goed dienen te zijn. Dankzij MIDI kunnen aanpassingen snel en eenvoudig worden afgedaan.

Digitale klankbronnen zijn vaak voorzien van ongebalanceerde uitgangen. Duurdere modellen kunnen soms wel voorzien zijn van gebalanceerde uitgangen. Een andere optie is dat deze los als module te verkrijgen zijn. Iets wat vaak bij samplers voorkomt.

Bij het uitsturen van de signalen kan de voorkeur worden gegeven om te kiezen voor een maximaal uitgangsniveau. Dit zorgt er namelijk voor dat er een maximale signaal/ruisverhouding ontstaat. Het resultaat is dat je dan de beschikking hebt over ruisarme signalen die je de mengtafel kan voeden.

Je kunt het beste de klank met behulp van het interne volume niveau inregelen zodat de schuif-potmeter die de Master Volume regelt altijd op de maximale stand kan blijven.

In de studio worden synthesizers ook vaak in combinatie met een DI-box of een buizen-voorversterker gebruikt alvorens de signalen de mengtafel ingaan. Zodoende wordt er een extra opgepept geluid gecreëerd.

In principe zijn er drie hoofdvormen aanwezig van waaruit je een elektronisch muziekinstrument kunt kiezen. Dit kun je onderverdelen naar techniek. Je hebt de digitale-, de softwarematige- en de analoge techniek.

De digitale en softwarematige techniek kun je als een beschouwen. Maar aangezien software instrumenten een geheel aparte markt op muzikaal gebied vormen dien je deze toch als een aparte tak te beschouwen.

Waar het om gaat bij elektronische muziekinstrumenten is dat je als muzikant een zeer ruime keuze hebt om te kiezen voor de techniek dat het beste bij je past.

0 comments… add one

Leave a Comment